باعرض پوزش بنده به دلایلی وقت نکردم به روز بشم .اما موضوع این دفعه یک معضل بزرگ در شهرستان ماست.

اینجا دیراست ۲۰۰کیلومتری مرکز استان بزرگترین اسکله صیادی ایران داری ساحلی زیبا وتوریستی جمعیت شهرمان رانمیدانم ولی این روزها به یک سرزمین توریستی تبدیل شده که بیشتر از کشورهای همجوار وهمسایه پابه این شهرگذاشته اند .ما برخود میبالیم زیرا افتخار داشتن بیشترین مهاجر افغانی وبیشترین مهاجر پاکستانی  را درسطح استان به خود اختصاص داده ایم .

دیروز برای گرفتن فتو کپی به مغازه پسر عمویم رفتم اما به ناگاه پایم به جایی گیر کرد بدون اینکه نگاه کنم پایم را کشیدم آزاد نشد گمان کردم پایم را به جایی زنجیر کرده اند تا نگاهم به پائین افتاد از فرط ترس دودستی برسر خو کوبیدم وکیک ولیک به راه انداختم .

دادم به آسمان رفت دیدم یک برادر گدای محترم تقریبا چول وپرچل پاکستانی که خود را به معلولیت زده بود پایم را دودستی چسبیده وبا هزار زور از دستش پا به فرار گذاشتم .بعد از این حادثه بحث داغ ما ادامه یافت آن هم با یکی از دوستان که ایشان هم از این موضوع دادشان تا فلک میرفت و میفرمود یعنی شهر ماصاحب ندارد یا اینکه این .......................سیاسی نمیشه نوشت پا تو ملزیمون میکنن ....

من نمیدانم مسئول جمع آوری این گدایان مهاجر کیست؟

 آخر یکی نیست بگوید چه مرضهایی که درورود این عزیزان به شهر پانمی گذارد وصد البته نمای شهر را دگرگون میکندوچهره شهر را زشت وزننده خواهد کرد .

از مسئولین امر هم خواستارم قبل از ورود مهمانان نوروزی زحمت جمع آوری مهاجران پاکستانی را بکشند واز آنها تمنا کنند به دیار عزیز خویش بازگردند اما بدون خشم وپس ملی و..................

کیک ولیک:داد وفریاد

پس ملی :همان پس گردنی

چول وپرچل :کثیف

نوشته شده در دوشنبه پنجم اسفند 1387ساعت 8:53 توسط میثم | |