این روزها که میگذرد غمی نیست جز:اخراج واستعفای مربیان فوتبال ونتایج ضعیف تیمهای باشگاهی واللخصوص تیم ملی کشورمان ایران

چه بر سر ورزش وفوتبالمان در آمده که اینطور باید تحقیر شود من که نمیدانم اما هاج وواج از این همه تغییر وسوءتدبیر مدیران ارشد فوتبال که ما را به مرز نابودی کشانده است.آخر کسی نیست به این آقایان بگوید چرا این همه احساسات مردم را به بازی گرقته اید وروزی یک مربی .روزی یک استعفا.روزی صدور وانتشار یک اهانتنامه از هر طیف مربی به صورتی که حسابی از خجالت هم در بیایند روزی................

از فوتبال حرفه ای فقط شماره لاتین پشت پیراهن را دیده اید .

از فوتبال حرفه ای فقط قیمتهای سرسام آور برای بازیکنان ومربیان نا کار آمد را ملاک قرار داده ایدیکی نیست بگوید چرا این همه پسرفت.

یادش بخیر تیم ملی فوتبال ایران با دانمارک.مکزیک.شیلی.آلمان .اتریش .کرواسی وتیمهای باشگاهی بزرگی چون اینتر ورم دیدار تدارکاتی برگزار میکرداما حالا مالی کنیا وهر چه سیاه آفریقایی.کویت وتیمهای باشگاهی چک دیدار میکند راستی چقدر آمار دروغ میگویند .۱۱رده سقوط هم افتخاری دیگر بود که در پرونده تاریخ فوتبالمان درج شد .

آقایان علی آبادی .کفاشیان وتاج شما جوابگوی احساسات مردم ایران هستید اگر آقایانی که میدان فوتبال را با چاله میدون اشتباه گرفته اند محروم می کردید ویا اگر به جای انتخاب مربی نا کار آمدمثل کشورهای عربی مربی با دانش ودارای شناسنامه کاری برای هدایت تیم ملی می آوردید امروز حال و روز ورزشمان بهتر از این بود.

دیگر خواب جام جهانی را دیدن هم آرزوست.

نوشته شده در چهارشنبه دوم اردیبهشت 1388ساعت 9:1 توسط میثم | |